3-
میکروسکوپ های زمینه تاریک: به
کمک بخش های نوری ویژه ای می توان تصویری روشن را در صفحه ای
تاریک کاوید.
4-
میکروسکوپ با پرتوهای فرابنفش:
در این
گونه ميكروسكوپ ها، بخش هایی از نمونه با مواد فلورسانت آغشته شده
است. بعد از تابش نور فرابنفش به نمونه، مواد فلورسانت می درخشند و
به اين ترتيب جايگاه آنها در نمونه شناسایی می شود. وقتي نور به
مواد فلورسانت ميتابد، مواد فلورسانت بخشي از انرژي دريافتي را
تابش ، بنابراين نور تابش شده طول موج بلندتر و انرژي كمتر نسبت به
نور جذب شده دارند. برای بهتر شدن کیفیت تصویر، بين منبع نور و
نمونه فيلتری قرار دارد می گیرد که تنها به امواج فرابنفش اجازه
عبور ميدهد.
5-
میکروسکوپ پلاریزان: این گونه
میکروسکوپ ها برای کنکاشدر نمونه هایی به کار می روند که تراکم و
پراکنش اتم ها و مولکول های تشکیل دهنده آنها ناهمگن است و به این
ترتیب بازتابش متفاوتی دارند.
ميكروسكوپ الكتروني
میکروسکوپ های الکترونی
اندازه ای بزرگتر از میکروسکوپ های نوری معمولی دارند و قدرت
بزرگنمایی آنها تا یک میلیون برابر می رسد. این میکروسکوپ ها به دو
گروه تقسیم می شوند.
الف) ميكروسكوپ
الكتروني گذاره(TEM)
:
در اين ميكروسكوپ، با وجود این که اساس کار
آن مشابه با میکروسکوپ های نوری است اما برخلاف ميكروسكوپ نوري،
پرتوها از بالا به پايين ميتابند. ميكروسكوپ الكتروني گذاره از يك
ستون بلند ساخته شده که منبع پرتوهاي الكتروني در بالاي اين ستون
قرار گرفته اند. پرتوهاي الكتروني بعد از گذر از نمونه، به يك فيلم
عكاسي يا يك صفحه نمايش (كه از مواد فلورسانت ساخته شده) برخورد
ميكنند و موجب تشكيل تصوير ميشوند. از آنجایی که برخي پرتوها از
نمونه عبور نميكنند و نقاط سياهرنگي را بوجود ميآرود، عكسهاي
ميكروسكوپ الكتروني سياه و سفيدند و رنگي نيستند. برش ها در
میکروسکوپ گذاره بسیار نازکتر از میکروسکوپ نوری تهیه می شوند و
تکنیک رنگ آمیزی آنها هم متفاوت است. از این میکروسکوپ می توان
برای مشاهده نمونه های خیلی ریز مثل ویروسها و یا اندامک های درون
سلولی به خوبی بهره گرفت.
ب) ميكروسكوپ
الكتروني نگاره(SEM)
:
اين ميكروسكوپ تصوير 3 بعدي از سطح نمونه در
اختيار ما ميگذارد در نتيجه ميتوانيم شكل ظاهري نمونه را با آن
ببينيم. در اين ميكروسكوپ الكترون از جسم نمی گذرد، بلكه بر روی
نمونه كه با لايه نازكي از فلز سنگين مثل طلا پوشيده شده برخورد
ميكند. در نتيجهي اين برخورد الكترونهاي ديگري از سطح جسم باز
تابش ميشوند. این پرتوها به کمک دستگاهي شناسایی شده و به کمک
ابزاری به نام دتکتور به تصویر سه بعدی تلوزیونی تبدیل می شوند.
قدرت تفکیک ميكروسكوپ نگاره از گذاره كمتر است.
میکروسکوپ های
ولتاژ بالا (HVEM):
این میکروسکوپ ها که
برای اهداف ویژه ای کاربرد دارند، واجد بزرگ نمایی بسیار بالایی
هستند. اساس کار آنها شبیه به میکروسکوپ های گذاره است. اما منبع
تغذیه آنها الکتریسته با چندین میلیون ولت است. این میکروسکوپ ها
میتوانند بزرگ نمایی تا یک میلون برابر داشته باشند.
microscope
An instrument for producing a magnified image of a
small object. There are many types of microscopes ranging from
simple, single-lens instruments (magnifying glasses) to compound
microscopes and high-powered electron microscopes.
History
The simple microscope, or magnifying glass, comprising a single
converging lens, was known in ancient times, but the first
compound microscope is thought to have been invented by the
Dutch spectacle-maker Zacharias Janssen around 1590. However,
because of the aberration unavoidable in early lens systems, the
simple, single-lens microscope held its own for many years,
Anton van Leeuwenhoek (1632–1723) constructed many fine examples
using tiny, near-spherical lenses. His single-lens microscopes
were capable of magnifying up to 300 times. With them he
discovered microorganisms, thereby founding the science of
microbiology and providing the basis for the germ theory of
disease. Probably the greatest of the early microscopists,
however, was the Italian Marcello Malpighi (1628–1694), who is
generally regarded as the founder of histology. Compound
microscopes incorporating achromatic lenses became available
from the 1840s.
Light microscopes continued to be refined, with the development
of the phase-contrast microscope, for example. However, the next
major advances were instruments that used electrons instead of
light – the transmission electron microscope (TEM), invented in
the early 1930s, and the scanning electron microscope (SEM),
invented in the mid-1960s.
Light microscopes
In the compound microscope – the most widely used kind of
microscope – has two lens systems, the objective
and the eyepiece (or ocular),
which are mounted at opposite ends of a tube called the body
tube. There is also a stage to hold the
specimen, a light source, and an optical condenser.
A magnified inverted image of an object resting on the stage is
produced by the objective lens system. This image is viewed
through the eyepiece which acts as a simple microscope, giving a
greatly magnified virtual image.
In most biological microscopy the object is viewed by
transmitted light, illumination being controlled by mirror,
diaphragm, and "substage condenser" lenses.
Near-transparent specimens are often stained to make them
visible. As this usually proves fatal to the specimen,
phase-contrast microscopy, in which a "phase-plate" is
used to produce a diffraction effect, can alternatively be
employed. Objects which are just too small to be seen directly
can be made visible in dark-field illumination.
In this an opaque disk prevents direct illumination and the
object is viewed in the light diffracted from the remaining
oblique illumination. In mineralogical use objects are
frequently viewed by reflected light.
Although there is no limit to the theoretical magnifying power
of the optical microscope, magnifications greater than about
2,000 times can offer no improvements in resolving power for
light of visible wavelengths. The shorter wavelength of
ultraviolet light allows better resolution and hence
higher useful magnification. For yet finer resolution scientists
to to electron beams and electromagnetic focusing.
Electron microscopes
Transmission electron microscopes (TEMs) are
similar to light microscopes, except that they use a beam of
electrons instead of light, and electromagnetic "lenses" instead
of glass ones. Furthermore, because electrons are invisible, the
image must be formed on a fluorescent screen or photographic
film. Electron microscopes allow much higher magnifications than
light microscopes. Modern TEMs can magnify up to about five
million times, enabling viruses and large molecules (such as
DNA) to be seen.
The scanning electron microscope (SEM) works in
a different way from the TEM. SEMs have a lower maximum
magnification (approximately 100,000 times) than do TEMs.
However, unlike TEMs, SEMs provide three-dimensional images.
This makes SEMs particularly valuable for applications such as
studying the surface structure of cells and tissues.
Other microscopes
Phase-contrast and interference microscopes are types of light
microscopes with modified illumination and optical systems that
make it possible for unstained transparent specimens to be seen
clearly. These microscopes are particularly useful for examining
living cells and tissues.
Another instrument, the fluorescent microscope, is used to study
the chemical composition of cells. In fluorescence microscopy, a
specimen that has been selectively stained with fluorescent dyes
is illuminated with ultraviolet light, which makes the stained
parts glow.
Operating microscopes are low-powered compound microscopes with
several modifications. They do not have a stage, and the
illumination system is arranged to shine light down on to the
living tissues rather than up through the specimen.
